Czasmai wydaje sie nam, ze w naszym zyciu juz nic nie zdola nas zaskoczyc. Ze wszystkie ewentualne sytuacje mamy opanowane i wiemy jak bysmy sie w nich zachowali. Wydaje sie nam, ze to co udalo sie osiagnac innym dla nas samych jest neosiagalne, a marzenia sie nie spelniaja. Ale jak mozemy byc tego pewni skoro nigdy nie probowalismy poszezyc swoich granic horyzontu i sprobowac czegos nowego? Dlaczego tak czesto jestesmy pewni tego co nas tak naprawde zaskakuje? Albo nie jestesmy pewni i pozostajemy w tym samym miejscu bojac sie reakcji innych?
-------------------
Narazie prolog, rozdzialy będę dodawac w czesciach. Nie mam niestety na tyle czasu aby czesto tu cos pisac. Ale mysle, że z 3-4 razy w miesiacu pokoze sie tu cos nowego. Mam nadzieje, ze prolog was zaciekawil i bedziecie zagladac na tego bloga i zostawiac komentarze. Jesli ktos bedzie zaciekawiony, mozecie zostawic w komentarzu swoje twittery, to bede wam pisac kiedy pojawi sie tu cos nowego.
